نام تجاری: كوردارون ایكس


معرفی دارو:
آمیودارون در دهه 1950 بمنظور درمان اختلال ضربان و ریتم قلب ساخته شد. این دارو تكانه های عصبی ماهیچه قلب را كاهش می دهد.
آمیودارون برای پیشگیری از فیبریلاسیون بطنی و دهلیزی و درمان تاكیكاردی بطنی و فوق بطنی تجویز میشود مورد مصرف دیگر آن در درمان سندرم رلف- پاركینسون- وایت (wpw) است. این دارو به علت آثار نامطلوب جدی آن بویژه در مداوای طولانی مدت آخرین داروی انتخابی است. این آثار عبارتند از: آسیب كبد، ناراحتی های تیروئید، چشم ها و ریه ها، درمان فقط باید تحت نظارت متخصص و در بیمارستان انجام شود و مقدار مصرف باید دقیقاً تحت كنترل باشد تا با كمترین مقدار دارو، نتیجه مطلوب عاید شود.


طرز استفاده از دارو:
این دارو برای شما تجویز شده بدون توصیه پزشك آنرا تغییر ندهید.


اشكال دارو: قرص، تزریق.


مقدار و زمان مصرف: روزانه 3 بار ابتدا به صورت تزریق، سپس كاهش تا دو بار در روز سپس یكبار در روز یا یك روز در میان (دوز ثابت).


مقدار مصرف برای بزرگسالان: روزانه 400 تا 600 میلی گرم (برای شروع) و كاهش روزانه 100 تا 200 میلی گرم (دوز ثابت).


شروع تأثیر دارو: برخی اثرات آن ظرف 2 ساعت ظاهر می شوند اما فایده نهایی آن تا چند هفته احساس نمی شود.


ادامه اثر دارو: تا یكماه.


توصیه غذایی: ـــــــــــــ


نگهداری از دارو: در محفظه سربسته، در محیط خشك و خنك دور از دسترس اطفال و نور باشد.


فراموش كردن نوبت دارو: بمحض یادآوری، آنرا مصرف كنید. اگر قرار است دوز بعدی را 12 ساعت دیگر میل كنید دوز فراموش شده را نخورید. مصرف آن را مطابق برنامه از نو ‎ازآغاز كنید.


متوقف كردن دارو: به علت احتمال بروز نشانه ها بدون توصیه پزشك دارو را قطع نكنید.


مصرف مقدار اضافی: مصرف تصادفی مقدار اضافی مشكلی ایجاد نمی كند. در صورت مصرف مقدار زیاد و یا بروز نشانه های غیرطبیعی، به پزشك خبر دهید.


عوارض نامطلوب:
آمیودارون برخی عوارض جانبی از قبیل احساس مزه فلزی در دهان، افزایش حساسیت پوست به نور خورشید و بی رنگ شدن آن دارد.

نشانه ها - تهوع، استفراغ، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشك حاد.

نشانه ها - مزه فلزی، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشك حاد.

نشانه ها- تنگ نفسی، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.
نشانه ها- سردرد، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها- بی رنگ پوست، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها- جوش حساس به نور، شیوع بندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.

نشانه ها- ضعف، خستگی، شیوع بندرت.


تداخل دارویی:

یادآوری كلی: آمیودارون با بسیاری از داروها تداخل می كند. بهتر است قبل از مصرف آن از پزشك نظر بخواهید.


دیورتیك ها: به هدر رفتن پتاسیم بر اثر این داروها می تواند اثرات سمی آمیودارون را بالا ببرد.


دیگر داروهای آنتی اریتمیك: آمیودارون اثر داروهایی چون مسددهای بتا، دیگوكسین، دیلتیازوم یا وراپامیل را افزایش می دهد.


وارفاین: آمیودارون اثر ضدانعقادی وارفارین را كاهش می دهد.


احتیاط:
در موارد زیر پزشك را مطلع سازید.

ناراحتی های طولانی مدت كلیه یا كبد، بیماری قلبی، بیماری چشم، ناراحتی ریه از قبیل آسم یا برونشیت، ناراحتی تیروئید، مصرف داروهای دیگر.


برای خانم های باردار: معمولاً در این دوران توصیه نمیشود.ممكن است منجر به بیماری تیروئید و كندی ضربان قلب نوزاد شود.


برای خانم های شیرده: دارو وارد شیر میشود و به طفل آسیب می رساند.


برای اطفال و كودكان: توصیه نمیشود.


برای سنین بالای 60: ممكن است باعث افزایش بروز عوارض نامطلوب، شود كاهش مقدار دارو لازم میشود.


مصرف این دارو در حین رانندگی و كارهای دشوار: ــــــــــ


الكل: _____


استفاده بلند مدت:
استفاده بلند مدت از این دارو عوارض جانبی چندی بر چشم، ریه، غده تیروئید و كبد دارد.


مراقبت: باید برای بررسی مقدار هورمون، كاركرد كبد واندازه گیری مقدار دارو اقدام به آزمایش خون كرد. معاینات منظم شم نیز توصیه میشود.


أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—أ—


خلاصه:

گروه دارویی: آنتی آریتمی
خطر مصرف اضافی: متوسط
میزان وابستگی: كم
داشتن نسخه: لازم
به صورت ژنریك: بله